# EL-MÜHEYMİN: KALBİN DAĞINIKLIĞINDAN İLAHÎ MUHAFAZANIN SÜKÛNETİNE
İnsan bazen kendi içinde kaybolur. Dışarıdan bakıldığında hayatı yerli yerindedir; günler birbirini takip eder, işler yürür, insanlar konuşur, dünya kendi telaşına devam eder. Fakat insanın içinde başka bir dünya vardır. Orada söylenememiş sözler, unutulduğu sanılan hatıralar, adı konulamayan korkular, yarım kalmış niyetler ve bir türlü dinmeyen düşünceler dolaşır. Kalp, birbiriyle konuşan ama birbirini duymayan duyguların kalabalığına dönüşür. İnsan neye üzüldüğünü bilir belki, fakat bu üzüntünün içinde ne kadar zamandır yaşadığını bilemez. Ne istediğini düşünür, fakat istediği şeyin gerçekten gönlünün arzusu mu, yoksa nefsinin ısrarı mı olduğunu ayırt etmekte zorlanır.
Böyle zamanlarda insanın aradığı şey yalnızca huzur değildir. Huzurunu muhafaza edebileceği bir iç nizamdır. Bir gün bulup ertesi gün kaybettiği sükûnetin ötesinde, hayatın değişkenliği karşısında kalbini bütünüyle dağıtmadan durabilme kabiliyetidir. İşte El-Müheymin ismi, insanı bu derin tefekküre davet eder. Çünkü bu isim yalnızca gözetmek manasıyla sınırlı değildir; korumayı, kuşatmayı, gözetip muhafaza etmeyi ve her şeyi hakkıyla bilmenin kudretini de hatırlatır.
El-Müheymin, Allah’ın güzel isimlerinden biridir. Haşr suresinin yirmi üçüncü ayetinde El-Müheymin ismi, Allah’ın diğer güzel isimleriyle birlikte zikredilir. Ayette Rabbimizin mülkün sahibi, her türlü eksiklikten münezzeh, esenlik ve güven veren, gözetip koruyan, mutlak izzet sahibi ve her şeye galip olduğu bildirilir. Bu isimler, insanın zihninde birbirinden kopuk kavramlar olarak değil, Allah’ın kemaline işaret eden bir bütünlük içinde düşünülmelidir.
El-Müheymin’i yalnızca “gözetleyen” diye tercüme edip geçmek, ismin çağrıştırdığı geniş manayı daraltabilir. Buradaki gözetim, insanın merakla bir başkasını izlemesine benzemez. Bir şeyi uzaktan seyretmekten ibaret değildir. Bilmek, kuşatmak ve muhafaza etmek manalarını da içinde taşır. İnsan bir şeyin yalnızca dış yüzünü görebilir; Allah ise gizliyi de aşikârı da bilir. İnsan olayların