Tasavvuf Sözleri

“Kalp, Hakk'ın nazargâhıdır; onu neyle doldurursan O'na onu sunarsın.”

“Sen kendini küçük bir cisim sanırsın; oysa en büyük âlem sende dürülmüştür.”

“Var olan tek bir hakikattir; çokluk, aynaların sayısıdır.”

“Gözün gördüğü perde, kalbin gördüğü hakikattir.”

“Kalbini boşalt; dolu kaba bir şey konmaz.”

“Sen bir damla değilsin; bir damlada bütün okyanussun.”

“Aradığın şey seni arıyor.”

“Bir ben vardır bende, benden içeri.”

“Beni bende demen, bende değilim; bir ben vardır bende, benden içeri.”

“Tasavvuf, Hakk'ın seni senden öldürüp kendisiyle diriltmesidir.”

“Su, kabının rengini alır; ârif, bulunduğu hâlin.”

“Yılanın derisinden çıktığı gibi benliğimden çıktım; baktım ki ben O'yum.”

“Otuz yıl Hakk'ı aradım; meğer arayan O imiş, aranan ben.”

“Vuslat, iki kapı arasındaki mesafenin kalkmasıdır; kapılar zaten yoktu.”

“Perdeyi kaldıran görür ki perde de O'dur.”

“Derman arardım derdime, derdim bana derman imiş.”

“Kalp, nazar edenin nazarıyla şekillenir; O'na bakanın kalbi O'nun sûretini alır.”

“Bilgi, kalbe inmedikçe yüktür; kalbe inince nurdur.”

“Sükût, suyun dibidir; konuşan dalgadır.”

“Eline, beline, diline sahip ol; gerisi zaten O'nun elindedir.”

“Her ne ararsan kendinde ara; Kudüs'te, Mekke'de, Hac'da değil.”

“Zaman bir noktadır; geçmiş ve gelecek, o noktanın gölgeleridir.”

“Hak şerleri hayr eyler; zannetme ki gayr eyler.”

“Kendini bilen, bütün âlemi okur; âlemi okuyan, kendini kaybeder.”

“Işık, ışığa muhtaç değildir; sen O'nun ışığında kendini görürsün.”

“Seni cehennem korkusuyla değil, cennet ümidiyle değil, yalnız Sen olduğun için seviyorum.”

“Kalbin karanlığı, nurun kıyısıdır; ürkme, yürü.”

“Varlık ışıktır; karanlık, ışığın eksikliğidir, kendisi değil.”

“Yedi vadiyi geçen, aradığının kendisi olduğunu görür.”

“Kuşlar Sîmurg'u aradı; Sîmurg otuz kuştu.”

“Kalp Hakk'ta, el işte; dışın halkla, için Hakk'la.”

“Nefes nefese dikkat; her nefes ya huzurda ya gaflettedir.”

“Sıkıntıyı yalnız Mevlâ'ya açmak, ârifin edebidir.”

“Varlık bir nefestir; alır, verir; sen o nefesin arasındaki sükûtsun.”

“Dünya bir gölge; gölgeye tutunan, güneşi kaybeder.”

“Nefsini yenen, âlemi yenmiştir; âlemi yenen, nefsine yenilmiştir.”

“Her şeyde O'nu gör; görmezsen, gören gözün olmadığını bil.”

“Âlem, Hakk'ın aynasıdır; sen aynadaki nakışsın, nakkaşa bak.”

“Zikir, kalbin nefes almasıdır; nefessiz kalp ölür.”

“Sükût et ki sana söylensin; sus ki duyasın.”

“Sen ne kadar O'ndan uzaklaşırsan, O o kadar sana yakındır.”

“Göz bir pencere; bakan sen değilsin.”

“Kalbin genişliği, kâinatın genişliğidir; dar olan sensin, kalp değil.”

“Hakk'ı bilen susar; bilmeyen anlatır.”

“Ten kafes, can kuş; kafesi kırma, kuşu uçur.”

“Hiçbir şey yok olmaz; sûret değişir, mânâ kalır.”

“Ârif, zamanın oğludur; ne dünde ne yarında, yalnız şimdidedir.”

“Gönül aynadır; silen bulur, kirleten kaybeder.”

“Bilmek, olmaktır; olmayan bilmez.”

“Sabır, acıyı tatlı etmez; seni acıdan büyük eder.”

“Allah'ı bulmak için yola çıkan, yolda O'nun elinde olduğunu anlar.”

“Taç ve tahtı bıraktım; meğer bıraktığım şey bir gölgeymiş.”

“Kalbini Hakk'a ver; kalbin yerine O gelir.”

“Hiç kimse O'na varamadı; O'nun kendisine getirdikleri hariç.”

“Hakk'ın sana bakışı, senin O'na bakışından öncedir.”

“Kâinat bir harftir; okumasını bilen, bütün kitabı okur.”

“Sen O'nu arıyorsun; O seni çoktan bulmuş.”

“Varlıkla yokluk arasında bir nefes var; o nefes sensin.”

“Dünya bir rüya; uyanan, rüyada gördüğüne gülümser.”

“Her zerre O'nu zikreder; sen de zerresin, zikret.”

“Benlik perdesi incedir; ama bütün âlemi örter.”