Esmâü’l Hüsnâ · 5. İsim
السلام
kendisine yakıştırılandan sâlim; kulunu selâmete çıkaran
Ebced değeri 131
Selâm, yaratılmışın kendisine yakıştırdığı eksikliklerden sâlim olandır; bir yönüyle de kuluna selâmet verendir. Konevî Hz. buna şu ölçüyü koyar: selâmet, Hak'tan Hakk'adır. Oluş mertebelerindeki her ayn bu isimden bir pay alır, fakat payların derecesi birbirinden farklıdır.
Bu ismin hakîkatiyle vasıflanan kimsenin alâmeti bellidir: vakûrdur, ağırbaşlıdır, mütevâzıdır, inatçının sıkıntısına sabreder. Gâfille tartışmaz, câhille mücâdeleye girmez. Câhiller kendisine lâf attığında ağzından çıkan tek şey selâmdır; çünkü o makâmda artık fazlasını söyleyecek irâde kalmamıştır.
Ârif bilir ki muhâtabının söylediği sözlerin çoğu vehimden ve hayâlden ibârettir, varlıkta tutunacak bir mertebesi yoktur, söyleyeni sustuğunda kendiliğinden silinir. Bu yüzden onunla değil, onun sözünün yok oluşuyla meşgul olmaz; sadece selâm der ve geçer.
Sadreddin Konevî Hz., Şerhu Esmâillâhi'l Hüsnâ (çev. Ekrem Demirli, İz Yayıncılık)
2 yayın · biri bitince öteki başlar
Esmâü’l Hüsnâ, Tirmizî rivâyetindeki doksan dokuz isim tertîbine göre sıralanmıştır; mânâlar Sadreddin Konevî Hz.’nin Şerhu Esmâillâhi’l Hüsnâ’sı esas alınarak verilmiştir (çev. Ekrem Demirli, İz Yayıncılık). Ebced değerleri hesapla çıkarılmıştır. İsminize ve doğum tarihinize göre esmâ analizi ›