Kıyamet ve Dirilişin Gizemi

“Her şeyin bir sonu vardır.

Ama zamanın sonu,

her şeyin başlangıcıdır.”

– İbn Arabi, el-Fütûhâtü’l-Mekkiyye

Bir gün gelecek.

Ve o gün…

gün olmayacak.

Güneş doğmayacak.

Zaman işleyecek bir saat bulamayacak.

Dakikalar anlamını yitirecek,

aylar bir anda silinecek.

Ve sanki âlem,

bir nefeste içine doğru çökecek.

İşte buna

kıyamet denir.

Ama kıyamet, sadece göğün yarılması,

dağların yürütülmesi,

denizlerin taşması değildir.

Kıyamet,

zamanın büküldüğü,

şahitliğin başladığı,

hakikatin çıplaklaştığı o sondur.

Ve her son,

bir başlangıcı çağırır.

Ey ruhunu sonsuzlukta arayan yolcu…

Bugün seninle birlikte,

zamanın uçurumuna doğru ineceğiz.

Dakikaların değil,

sonsuzluğun konuştuğu yere…

Kıyametin sadece dışsal bir felaket değil,

aynı zamanda içsel bir çözülüş,

ruhun bütün zaman perdesinden soyulup

ilahi huzura döndüğü

bir berzah-üstü hâl olduğunu göreceğiz.

Çünkü kıyamet,

herkese aynı anda olmaz.

Bazıları için o saat,

çoktan çalmıştır.

Ve diriliş…

Sadece mezardan kalkmak değildir.

Diriliş,

kendine uyanmaktır.

İbn Arabi der ki:

“Zaman kıyametle bitmez.

Zaman kıyametle hakikatine döner.”

Bu söz bize şunu fısıldar:

Zaman, kıyametle son bulmaz;

yönünü değiştirir.

Akış durmaz,

ama artık bir hedefe değil,

sonsuzluğun aynasına akar.

Ve biz,

zamanın bu dönüşümünde,

ya kendimize varırız…

ya da sonsuza dek

gecikmiş oluruz.

Bu yayında birlikte şunları soracağız:

– Zamanın sonsuzluğu ne demektir?

– Kıyamet ve diriliş, ruhun hangi sırrını açar?

– İbn Arabi’ye göre “kıyamet” kişisel bir farkındalık olabilir mi?

– Zaman biterse, mahşer nasıl kurulur?

– Sonsuzlukta bir an ne kadar sürer?

Bu sorularla,

zamanın sona erdiği değil,

yeniden başladığı o sırrî eşiğe birlikte varacağız.