Bu gecenin menzili (durağı)

Kamer (Ay) bu gece yirmi sekiz menzilden on altıncısında duruyor: Zebânâ. İki kıskaç, iki arada kalmak mânâsınadır. Erzurumlu İbrahim Hakkı Hz. Mârifetnâme'de buyurur ki Kamer (Ay) on iki burcu yirmi sekiz günde devredip her gece bir yıldızın önünde konar; bu konduğu yere menzil derler. Bu gece Kamer (Ay)'in konduğu menzil, iki yana çekilen bir ruhu, iki taraftan kavranmış bir kalbi işaret eder.

Sen bu gece iki hâl arasında tutulmuş gibi hissedebilirsin: bir yandan düzen, disiplin, temkinlilik; öbür yandan akış, değişim, bırakma. İkisinden biri sana yanlış gibi görünür ama ikisi de doğrudur. Zebânâ menzili, seçimin acısını değil, seçimin olgunlaşmasını işaret eder. Tohum toprakta iken yukarı mı çıkacak, aşağı mı kök salacak diye beklemez; ikisini birden yapar, zamanı gelince.

Bu geceyi aceleci bir karar anı değil, olgunlaşan bir sabır süreci olarak gör. Zebânâ'nın sırrı şudur: iki taraf da seni tutar, çünkü sen ikisine de aitsin. Çelişki sandığın şey, tabiatının tam kendisidir.

Sünbüle'nin tabiatı: ölçen, tartan, düzelten ama hiç rahat etmeyen nefs

Sen Sünbüle (Başak) burcundasın; unsurun türâb (toprak), tabiatın bârid ve yâbis (soğuk ve kuru), hâlin mütecesside, yani iki mevsimin birbirine karıştığı zamandır. Madenin cıva, yıldızın Utarid (Merkür). Utarid (Merkür) sür'atiyle, toprak sebatıyla belli olur; sen bu ikisinin arasında kurulmuşsun. Hızlı düşünür, yavaş hareket edersin; çabuk analiz eder, geç teslim olursun.

Bir sabah uyanırsın, zihnin çoktan yirmi beş kalem liste yapmış; akşam yatarsın, kalbinin listede olmayan bir şeye ihtiyacı olduğunu fark edersin. Senin ışığın şu: düzen kurmak, temizlemek, sınıflandırmak, hizmeti kemâle erdirmek. Gölgen de şu: hiçbir zaman yeterince iyi olmadığını düşünmek, başkalarını da kendine uyguladığın ölçüyle tartar gibi gözlemek, mükemmellik peşinde yorgunluktan esas işi unutmak. Niyâzî Mısrî Hz. buyurur: "Göz bir pencere; bakan sen değilsin." Sen bakarken kimi yargıladığını sanırsın, aslında kendini yargılayan gözünle başkalarına bakarsın.

Tabiatın soğuk ve kuru; soğukluk seni temkinli, kuruluk seni vazgeçmeye hazır kılar. Ama bu kuruluk gül yaprağının kuruluğu değil, buğdayın başağında olgunlaşırken kurumasıdır; ölüm değil, hazır oluş. Sen dünyaya yardım etmeye, hizmeti doğru yapmaya geldin; ama hizmeti doğru yapmak ile kendini ona feda etmek arasında bir çizgi var, o çizgiyi hep kaybedersin. Kimi zaman bir işin içinde öyle kaybolursun ki kalbini bile unutursun; bir gün kalbin sana hafifçe dokunur, sen şaşırırsın: "Ben miyim bu, yoksa yaptığım iş mi?"

Muhyiddin İbn Arabî Hz. Harflerin İlmi'nde buyurur: "Var olan tek bir hakikattir; çokluk, aynaların sayısıdır." Sen çokluğu görür, düzenlemeye çalışırsın; oysa aslında sende bir hakikatin kırılmış aynalarını toparlama özlemi var. Her detayı düzeltirken aslında kendi dağılmışlığını toplamaya çalışırsın. Her hizmette aslında Hakk'a hizmet edişinin bir yansımasını ararsın. Bunu bilmediğin için yorulursun; bildiğin gün dinlenirsin.

Senin içinde bir ses vardır, o ses sürekli sayar: yeterli mi, eksik mi, doğru mu, yanlış mı. Bu ses seni hem korur hem esir alır. Utarid (Merkür) ustalık, tefekkürdür; ama Utarid (Merkür) yıldızı hiç durmadığı için sen de hiç duramıyorsun. İbrahim Hakkı Hz. Mârifetnâme'de buyurur ki Sünbüle (Başak) iki mevsimin karıştığı burçtur; yani tam olgunluk anında, tam geçiş anında. Sen hep geçiş halinde yaşarsın; bu yüzden "şimdi" zor gelir sana, hep "az sonra" dersin.

Bir yakınına söz söylemeden önce, o sözü zihninde on beş defa düzeltirsin; sonra söylersin, ama zaten geç kalmışsındır. Bir işe başlamadan önce, her ayrıntıyı planlar, hazırlık yapar, malzemeyi toparlarsın; ama bazen o kadar hazırlık yapmakla meşgul olursun ki asıl işin başlama vakti geçer. Senin kalbindeki çelişki şu: hizmet etmeyi seversin ama görünmek istemezsin; başkalarının işini düzeltirsin ama kendi içini ihmal edersin; herkesin hesabını tutarsın ama kendi hesabını Hakk'a bırakamazsın.

İmdi bil: senin tabiatın kusur değil, imtihan alanıdır. Toprak bir şeyi tutar; ama tuttuğu şeyi ya ağaç yapar ya yük. Bugün sen neyi tutuyorsun, ona bir bak.