Bu gecenin menzili (durağı)

Kamer (Ay) bu gece on altıncı menzilinde konaklar: Zebânâ. İki kıskaç, iki arada kalmak demektir bu kelime. Gökte Mîzân (Terazi) burcunun iki kefesine karşılık gelir; ruhta ise iki yönün arasında salınmaktır. Erzurumlu İbrahim Hakkı Hz. Ay'ın yirmi sekiz günde on iki burcu dolaşırken her gece bir yıldızla hizalandığını, o yıldızın bir menzil sayıldığını anlatır. Gök her gece başka bir kapının önünde durur; insan da öyle.

Bu gece senin içindeki iki kıskaç şunlardır: acele ile sabır, başlamak ile bitirmek, öfke ile yumuşaklık. Hamel (Koç) burcunda doğan kimse munkalib mizaçlıdır; mevsimi değiştiren burçlardansın. Başlamak sende kolay, sürdürmek zordur. Bu gece Zebânâ sana sorar: hangi kıskacı bırakacaksın, hangisinde duracaksın?

İki arada kalmak zayıflık değildir; terazi kefelerinin dengede salınması gibi, ruhun olgunlaşma hâlidir. Ama salınmayı uzatmak, kararsızlığa takılmak nefs i emmârenin (emreden nefsin) oyunudur. Bu gece senden istenen şudur: iki yön arasında sallanan kalbini bir anda değil, yedi gün boyunca terbiye etmen.

Hamel'in tabiatı: nâr ı hâr ı yâbis

Senin unsurundaki nâr (ateş), hararetiyle hâr (sıcak) ve kurulukla yâbis (kuru) tabiatındadır. İbrahim Hakkı Hz. Mârifetnâme'de Hamel burcunu munkalibe sayar: mevsimi değiştiren burçlardansın, yani başlangıçların burcusun. Nâr hem nur verir hem duman çıkarır. Nur edeple çıkar, duman ise acele ile. Bugün hangi dumanı savurduğuna bir bak.

Senin mizacının temeli Merih (Mars) yıldızındadır. Merih (Mars)'in unsuru ateş, tabiatı sıcak ve kuru, madeni ise hadîd (demir). Demir eğilmez ama ateşte yumuşar; senin karakterin de öyle. Yumuşaklık sende zaaf değil, ısının artması ve içinin açılmasıdır. Fakat sen çoğu zaman katılıği güç, yumuşaklığı yenilgi sanırsın; oysa İmâm Gazâlî Hz. hilmi (yumuşaklığı) kalbin cilâsının ilk basamağı sayar.

Hamel'de doğan kimse kolayca tutuşur, kolayca söner. Başladığı işi yarıda bırakmaktan çekinmez; çünkü yeni bir ateş eski közü unutturur. Bu senin ışığındır: hayata taze bakabilmek, geçmişi taşımamak, her sabahı ilk sabah gibi görmek. Ama gölgen de bundadır: hiçbir işi sonuna kadar götürmemek, hiçbir ilişkiye derinleşmemek, yüzeyde parlayıp kökte kökleşmemek.

Senin tabiatında bir çelişki vardır: acele edersin ama acele ettiğini bilmezsin. Zühal (Satürn) bugün sana yavaşlamayı öğretmek için gelir; zira Zühal (Satürn) türâb (toprak) unsurunun en ağır gezegenidir. Bugün hissedeceğin her ağırlık, senin içindeki eksik toprağın sana işaretidir. Toprak olmadan ateş yayılır, kök salmaz.

Senin madeni demir olduğu için sözün keskindir, bakışın sivridir, niyetin doğrudur ama ifaden inciticidir. Demir kılıç da olur anahtar da; hangisini kullandığına bugün bir bak. Kılıç savurmak kolay, anahtar çevirmek sabır ister. Sadreddin Konevî Hz. şöyle der: "Sıkıntıyı yalnız Mevlâ'ya açmak, ârifin edebidir." Sen ise sıkıntını herkese açarsın, herkese vurursun; bu nefs i emmârenin işidir.

Senin burcun munkalibe olduğu için dönüşümü seversin; ama dönüşüm hızlı değil derindir. Hızlı olan dönme değil savrulmadır. Bugün Zühal (Satürn) seni yavaşlatacak; bunu ceza değil nimet bil. Çünkü Muhyiddîn İbn Arabî Hz. Harflerin İlmi'nde şöyle hesap eder: hareketlerinden sıcaklığın meydana geldiği feleklerin sayısı iki yüz üç, kuruluğun meydana geldiği feleklerin sayısı iki yüz kırk bir, soğukluğun altmış beş, rutubetin ise yirmi yedidir. Senin tabiatın, göğün yüzlerce hareketinin bir araya gelmesinden çıkan ince bir terkiptir; kimse bir kelimeyle anlatılamaz, sen de kendini tek bir hareketle gösteremezsin.