Bu gecenin menzili (durağı)

Ay bu gece yirmi sekiz menzilin on altıncı durağındadır: Zebânâ, iki kıskaç. Akrep burcunun iki pençesi arasında duran yıldızlardır bu; iki arada kalmak, iki söz arasında beklemek, iki yol kavşağında ayaklarının hareket etmediğini görmek. İbrahim Hakkı Hz. Kamer (Ay)'in (Ay'ın) her gece başka bir menzile konuk olduğunu, her gece başka bir kapının eşiğinde durduğunu bildirir. Zebânâ'nın sırrı şudur: iki şey arasında kalan, üçüncü bir şeyi görür.

Senin burcun Cevzâ'dır (İkizler); ikiliğin, çoğulun, iki düşüncenin aynı anda var olduğu burç. Bu gece menzil de ikili, burç da ikili; ama ikiliğin içinde bir gizli birlik arayacaksın. Zebânâ'da duran, seçmeye zorlanmaz; o, iki şeyin arasındaki boşluğu görür ve o boşlukta Allah'ın varlığını fark eder. Bugün senin için önemli olan karar değil, kararsızlığın içinde ne öğrendiğindir.

Bu gece içinde iki ses var: biri "git" diyor, biri "kal" diyor. İkisini de duyduğun için kendini zayıf sanma; iki sesi birden duyan, Hakk'ın sesini duymaya yakındır. Zebânâ'nın sabah vakti sana bir şey öğretecek: beklemek, bazen yürümekten daha cesur bir harekettir.

Cevzâ'nın tabiatı: hevâ, hâr, ratb ve mütecesside

Senin unsurun hevâdır (hava); hâr (sıcak) ve ratb (nemli) tabiatındır. Hava her şekle girer, her şeyi taşır, her yere ulaşır ama hiçbir yerde durmaz. Senin zihnin böyledir: bir anda on yerde, bir cümlede beş anlam, bir düşüncede yedi yol. Bu bir zenginliktir, ama aynı zamanda bir yorgunluktur. Çünkü hiçbir yerde durmayan, hiçbir yerde dinlenemez.

Burcunun hâli mütecessidedir; yani geçiş halinde, katılaşmemiş, katılaşmamış, henüz bir şekil almamış. Bu yüzden insanlar seni anlamakta zorlanır: dün söylediğin ile bugün söylediğin arasında çelişki görürler, ama sen çelişki görmezsin; çünkü her an başka bir sûrette tecellî eden (görünen) bir hakikatten bahsediyorsun. Mütecesside hâli, suya benzer: henüz buz değil, henüz buhar değil; arada, akışta, her an başka.

Madenin cıvadır; hızlı, parlak, tutulamayan, elde durmayan. Cıva avuçta toparlanamazdır; dağılır, kaçar, her tarafa gider. Senin sözün de böyledir: bir şey söylersin, ama söyledikten sonra o söz senin elinden çıkar, her kulakta başka bir şekil alır. Bu yüzden "yanlış anlaşıldım" diye çok yakınırsın; ama asıl sorun şu: sen de tam olarak ne demek istediğini bilmeden konuşursun. Çünkü Utarid (Merkür) yıldızının evlatları, düşünürken konuşur; konuşarak düşünür.

Senin ışığın şudur: çok şey bilirsin, çok şey okursun, çok şey görürsün. Bir bilgiyi başka bir bilgiyle bağlama hızın şaşırtıcıdır; zekân keskindir, dilin çeviktir, aklın uyanıktır. İnsanlar seninle konuşurken yorulur, çünkü sen onları beş dakikada üç konuya götürürsün. Bu bir armağandır; ama her armağanın bir bedeli vardır.

Senin gölgen şudur: hiçbir şeyi sonuna kadar öğrenemezsin. Her şeyi biraz bilirsin, ama hiçbir şeyi derininden bilmezsin. Bir kitabı bitirmeden diğerine geçersin; bir yolu yürümeden başka bir yolun işaretini görürsün. Bu yüzden bilgin geniştir ama sığdır; çok şey öğrenirsin ama hiçbir şey seni dönüştürmez. Çünkü dönüşüm, bir yerde durmayı gerektirir; sen ise duramıyorsun.

Bir başka gölgen: söz ile kalp arasındaki mesafe. Sen çok güzel konuşursun, çok ikna edici anlatırsın; ama söylediklerinin yüzde kaçını yaşıyorsun? Gazâlî Hz. şöyle buyurur: "Kalp, nazar edenin nazarıyla şekillenir; O'na bakanın kalbi O'nun sûretini alır." Senin kalbin ise çok şeye bakar; bu yüzden hiçbir sûret üzerinde duramaz. Bir gün bir âlimin sözüyle coşarsın, ertesi gün başka bir öğretiyle; ama hangisi senin kalbinde yer tutar?

Bir gölge daha: yalnızlıktan korkarsın. Hava unsurunun çocukları, sessizliği sevmez; çünkü sessizlik onları kendi içlerine iter ve kendi içlerinde kaybolurlar. Sen sürekli konuşmak, sürekli birisiyle olmak, sürekli bir şeyler okumak istersin; çünkü yalnız kalınca zihnin seni boğar. On düşünce aynı anda gelir, hiçbiri bitirilemez; bu yüzden yorulursun, dağılırsın, kendinden kaçarsın.

Ama bugün başka. Bugün Zühal (Satürn) günüdür; Zühal (Satürn), hızlı olanı yavaşlatır, dağılan olanı toplar, konuşanı susturur. Zühal (Satürn), cıvayı dondurur; senin hareketli zihnini bugün ağırlaştırır. Bu bir cezalandırma değil, bir öğretmedir. Zühal (Satürn) sana şunu söyler: "Dur. Bir yerde dur. Bir düşüncede dur. Bir sözde dur. Ve o durduğun yerin dibine in."